— Illustratie door Richard Allen

Begin jaren tachtig werden nog staatsobligaties uitgegeven met een coupon van 12,75%. De huidige generatie vermoedt een tikfout: staat er niet een 1 teveel? Er is veel veranderd. De laatste dertig jaar zijn pensioenfondsen het rendement elders (moeten) gaan zoeken. Gevolg: een proliferatie aan beleggingscategorieën en -instrumenten, verder aangewakkerd door de breed geadverteerde Voordelen van Diversificatie.

— Illustratie door Richard Allen

Wellicht worden alle pensioenfondsen, al dan niet regelmatig, geconfronteerd met wijzigingen in het beleggingsbeleid. Dit kan het resultaat zijn van een ALM-analyse of van gewijzigde inzichten in de werking en risico’s van financiële markten, bijvoorbeeld van actief naar passief of vice versa.

— Illustration by Richard Allen

– Jij bent toch van de pensioenen?
– Ja dat klopt, mompel ik.
– Jij hebt er toch verstand van?
– Waarvan?
– Ik haal ‘em weg. Net als bij mijn hypotheek. Ik heb geen tussenpersoon meer nodig. Zelf afgesloten. Weet je, door al die verhalen in de krant ben ik mijn hypotheek goed gaan lezen. Voor pensioen is het precies hetzelfde: allemaal oplichterij – 20 miljard verspeeld. Weet je hoeveel dat is?
Bas is op dreef.

— Illustration by Richard Allen

Banken hebben het enorme vertrouwensverlies door de financiële crisis serieus genomen. Zij schreven het rapport ‘Naar herstel van vertrouwen’. De klant wordt weer centraal gesteld. Hoe wrang ook en hoe hoog de rekening voor de samenleving, de banken gaan vanaf nu weer voor ons aan het werk. Of dat gebeurt en hoe lang het duurt, zal de toekomst uitwijzen. Het terugkeren van zeer hoge bonussen bij buitenlandse banken stemt niet tot optimisme. Het argument voor topbeloningen in Nederland was toch de internationale concurrentie? Maar wat heeft dit met pensioenen te maken? Alles, denk ik. Staan bij pensioenfondsen de deelnemers centraal? En heeft de politiek alle deelnemers voor ogen als ze nieuwe besluiten nemen? En hoe zit dat bij toezichthouders?

— Illustration by Richard Allen

Om te bestaan als bedrijf, merk of pensioenfonds heb je klanten nodig die je zien staan en zitten. Het vertrouwen in pensioenfondsen heeft een deuk opgelopen en dat moeten we terugverdienen. Alle reden om, zoals Peter Borgdorff in de vorige column stelde, de hand in eigen boezem te steken.

— Illustratie door Richard Allen

De crisis van het afgelopen jaar heeft grote gevolgen. Financiële instellingen verloren veel vertrouwen en sommige banken en verzekeraars deden een beroep op de overheid. Nog steeds zijn de economische ontwikkelingen zorgwekkend. Meer . . . 

— Fons Lute PGGM Investments

Beleggen in nieuwe beleggingsvormen staat weer ter discussie. In 2008 bleek dat aardige rendementen op alternatieve beleggingen – die los leken te staan van rendementen van aandelen en obligaties – snel weg kunnen smelten. Hedgefondsen verloren veel geld en zaten opeens potdicht. Private equity is nu vooral aantrekkelijk in de tweedehands markt. Wat is hier aan de hand en wat betekent het voor de toekomst? Meer . . . 

— Prof. Dr. Harry M. Kat

Stop niet al je eieren in één mandje. Iedere belegger is bekend met dit advies. Diversificatie is belangrijk. We hebben geen ‘moderne’ portefeuilletheorie nodig om dat in te zien. Het is gezond verstand. Het is daarom des te verwonderlijker dat in de praktijk de meeste beleggingsportefeuilles behoorlijk ondergediversificeerd zijn. Dit geldt zowel voor retail als institutionele portefeuilles. Meer . . .