De regelgeving die vastgelegd werd in Ucits III stelde een echte interne markt in het vooruitzicht voor grensoverschrijdende beleggingsfondsen. Maar als je praat met fondsbeheerders die geprobeerd hebben om een ‘fondspaspoort’ te krijgen, zul je waarschijnlijk van velen onder hen teleurgestelde geluiden te horen krijgen.

Er is ook reden voor teleurstelling wat grensoverschrijdende fusies betreft en daarbij gaat het om een factor die van wezenlijk belang is bij het streven van de Europese pensioenfondsen om te komen tot consolidering en besparingen door schaalvergroting te bereiken.

De Commissie is natuurlijk volledig op de hoogte van deze problemen. Afgelopen december bijvoorbeeld gaf Charlie McCreevey, commissaris voor de interne markt, commentaar op de bestaande Ucits-wetgeving en gebruikte daarbij de uitdrukkingen: “een oude bak; achterhaald; in één woord, kaput!”

De sector zal dus met veel belangstelling kennisnemen van het groenboek over vermogensbeheer dat de Europese Commissie volgende maand gaat uitbrengen als een eerste stap in de richting van een beter functionerende Ucits-wetgeving.

De uitlatingen die McCreevy afgelopen december deed gaven aanleiding tot geruchten over een Ucits IV richtlijn, maar de Commissie wijst er nu nadrukkelijk op dat het voornemen bestaat om het bestaande kader om te vormen in plaats van een volledig nieuw kader in het leven te roepen, iets wat jaren zou kosten.

In een afgelopen maand door de Fund & Asset Management Association (Efama) – de voormalige Fefsi – gepubliceerd rapport wordt aangedrongen op vereenvoudiging van de registratieprocedures die gelden voor beleggingsfondsondernemingen die hun producten over de Europese grenzen heen op de markten aanbieden.

Efama heeft een verlanglijstje opgesteld betreffende de criteria voor nationale regelgevers, in de hoop dat deze daardoor beter kunnen samenwerken en Ucits III niet zullen platwalsen.

In het genoemde verlanglijstje wordt er bij de nationale regelgevers op aangedrongen om de bestaande documentatie van de interne regelgevers te aanvaarden waarmee naleving van de richtlijn gewaarborgd wordt en om geen nieuwe documentatie te verlangen.

Fondsen zouden de mogelijkheid moeten krijgen om binnen één maand na registratie de markt op te gaan, de transactievereisten zouden beperkt moeten worden en vergoedingsstructuren en wijzigingsprocedures zouden gestroomlijnd moeten worden, wordt gesteld in het rapport.

De Commissie zelf wijst er met klem op dat zij een oor heeft voor wat de bedrijfstak te zeggen heeft, via de Efama en de Asset Management Expert Group. Een hoge ambtenaar van de Commissie, op de hoogte van de herziening van de Ucits, zegt: “De sector heeft ons laten weten welke punten van bezorgdheid er zijn. In de sector is men er bezorgd over dat in de rechtspleging opvattingen een rol kunnen gaan spelen die niet in overeenstemming zijn met de opzet van de richtlijn.”

De betreffende ambtenaar wees op de noodzaak om ervoor te zorgen dat “het Ucits-paspoort zijn rol waar kan maken”, en deelde verder mede dat de directoraat-generaal voor de interne markt bezig is met een onderzoek naar structurele kwesties, zoals fusies van fondsen, distributiekwesties, met name de kwestie van distributie middels derden via multi-manager- en fondssupermarktkanalen, alsmede de kwestie van het kiezen van een bewaarder in een ander rechtsgebied.

In een rapport over grensoverschrijdende fusies dat in januari gepubliceerd is door een onafhankelijk onderzoeksteam van de beleggingssector wordt erop gewezen dat het voor de concurrentiekracht van de Europese fondsensector van wezenlijk belang is om de mogelijkheid te bieden om fusies van fondsen in een hoog tempo tot stand te brengen. Het onderzoeksteam stond onder leiding van de CEO van Invesco Continental Europe, Jean-Baptiste de Franssu.

De Commissie beklemtoont dat het vaststaat dat aanpassing van de bestaande wetgeving gezien wordt als de bij voorkeur te volgen weg en daarom wordt ook gezegd: “Een deel van ons werk bestaat eruit om te onderzoeken of we gebruik kunnen maken van andere onderdelen van de Europese wetgeving, zoals de richtlijn betreffende markten en financiële instrumenten, waarin regels voor tussenpersonen vervat zijn,” stelde de reeds eerder genoemde EU-ambtenaar. Hij voegde daar wel nog aan toe dat het wellicht nodig zal zijn om “hier en daar wat te sleutelen aan de toolbox van de Ucits”.

Er zijn ook nog andere, bredere zaken waarover men zich zorgen maakt. Zo verwees McCreevy onlangs naar de door de US Securities and Exchange Commission (SEC) gehanteerde benadering toen hij naar voren kwam met de eis van verplichte registratie van hedgefondsmanagers. Er bestaan tussen de lid-staten verschillen voor wat betreft hun opstelling ten aanzien van hedgefondsen en wellicht is het verstandig om hier te kiezen voor een op elkaar afgestelde benadering. Terwijl in Duitsland on-shore hedgefondsen als beleggingsinstrument wettelijk toegestaan zijn, heeft de Britse wetgever ruimte gegeven aan een sterke binnenlandse basis van hedgefondsen om offshore te opereren, buiten het bereik van toezicht volgens de regelgeving.

McCreevy wees in zijn toespraak afgelopen maand met nadruk op de belangrijke rol die Ucits-fondsen kunnen vervullen bij het verschaffen van een transparant medium voor pensioenopbouw. Als straks het groenboek gepubliceerd is, zal de sector nog heel wat te verwerken hebben.

LK

Printbare versie