Vijf jaar lang heeft Jeroen Steenvoorden op de stoel van directeur bij OPF gezeten maar hij is nu als directeur bij SPMS aangesteld. Met vragen over de toekomst en het verleden ging Bram van den Oever bij Jeroen Steenvoorden en Frans Prins, de nieuwe directeur bij OPF per 1 maart, op bezoek.

npn: Wat is de voornaamste reden dat u de positie als directeur bij de Stichting voor Ondernemingspensioenfondsen (OPF) heeft geaccepteerd?

Frans Prins Een aantal punten hebben voor mij de doorslag gegeven. OPF is een professionele belangenbehartigingsorganisatie die voor belangrijke uitdagingen staat. Naast de nieuwe pensioenwet zullen zaken als governance, communicatie en het bestrijden van onnodige regeldruk veel aandacht vragen. Met de aangesloten organisaties zullen wij hierop passende antwoorden moeten vinden, waarna deze antwoorden ook goed over het voetlicht gebracht moeten worden bij de politiek en in de media. Ik hoop hierin zoveel mogelijk te kunnen samenwerken met de andere koepelorganisaties. Tenslotte zie ik het als een uitdaging om de services voor onze aangeslotenen op een adequate manier vorm te geven.

npn: Waar kijkt u het meest naar uit in uw nieuwe functie?

FP: Het beter leren kennen van onze aangeslotenen, dus van de ondernemingspensioenfondsen. Ik ken ze wel van de buitenkant, maar ga ze nu van de binnenkant meemaken. Ik zoek in elke functie een leerpunt en dit wordt mijn leerpunt bij OPF.

npn: Kunt u uw functie bij PGGM kort beschrijven?

FP: Als stafdirecteur Public Affairs bij PGGM was ik verantwoordelijk voor de zogenaamde ‘lobby’ in Den Haag en Brussel. Je hebt het dan over het proactief benutten van kansen en het afweren van bedreigingen voor PGGM bij stakeholders zoals departementen, de politieke arena, sociale partners en allerlei maatschappelijke organisaties. Wij deden dat met een klein team en met veel steun en samenwerking van vele collegae zoals pensioenjuristen, actuarissen en de beleggers.

npn: Wat denkt u dat u het meest gaat missen in uw functie bij PGGM en waarom?

FP: Dat ligt in het verlengde van het antwoord op de vorige vraag: ik zal mijn deskundige maar vooral ook heel leuke collegae gaan missen. PGGM is een groot fonds waarvoor het goed werken is.

npn: Wat is volgens u de belangrijkste prestatie in uw carrière tot nu toe en waarom?

FP: Moeilijke vraag... prestaties verricht je in ons vak altijd samen met anderen. Vanuit die context zijn er twee zaken die ik wil noemen. In mijn tijd als CAO-onderhandelaar voor werkgevers in de zorg voor verstandelijk gehandicapten begin negentiger jaren kwam er vrij veel pensioengeld vrij. Wij zijn er toen in geslaagd om dit in een fonds onder te brengen en vanuit dit fonds zijn goede dingen voor de sector gedaan, zowel zorginhoudelijk als arbeidsvoorwaardelijk. Meer recent vanuit PGGM ben ik trots op ons lobbysucces rondom het afschaffen van het vroegpensioen. Wij zijn erin geslaagd om voor werknemers de keuze te behouden tussen langer werken en waar nodig eerder stoppen, iets wat heel belangrijk is een sector met veel zware beroepen.

npn: Hoe bent u in de pensioenwereld beland? Was dat toen al een industrie die u aantrekkelijk vond?

FP: In 1997 ben ik gevraagd om directeur te worden van de VB, de collega-koepelorganisatie van OPF voor bedrijfstakpensioenfondsen. Deze fondsen worden bestuurd door de sociale partners; ik had gewerkt bij zowel een vakcentrale als bij de werkgevers, en ook mijn ervaring bij de overheid speelde een rol. Naast vragen over de nieuwe regelgeving voor bedrijfstakpensioenfondsen kwamen onderwerpen als transparantie, communicatie met deelnemers en beleggingsvraagstukken op ons af. Je hebt het uiteindelijk steeds over het realiseren van een goede oudedagsvoorziening maar ook nabestaandenregeling en arbeidsongeschiktheidspensioen voor miljoenen werknemers, dus het was zeer aantrekkelijk om voor zo’n organisatie te werken.

npn: Denkt u dat de pensioenindustrie nu anders is dan toen u er voor het eerst mee in aanraking kwam? En wat is volgens u de belangrijkste verandering?

FP: Zowel de professionalisering als de maatschappelijke belangstelling voor pensioenen zijn de laatste tien jaar sterk toegenomen. Het vertrouwen is niet langer vanzelfsprekend; je zult steeds meer moeten laten zien dat je het vertrouwen waard bent en blijft. Dit heeft betrekking op veel terreinen, uiteenlopend van de wijze waarop het fonds wordt bestuurd en hoe je de deelnemers informeert tot de wijze waarop het fonds omgaat met zijn financiële risico’s. Het is goed dat de nieuwe pensioenwet over dit laatste duidelijke spelregels gaat afgeven, maar het is ook goed om vast te stellen dat pensioenfondsen hebben bewezen wel tegen een stootje te kunnen en over herstelkracht te beschikken.

npn: Als u de pensioenindustrie een goede raad zou kunnen geven voor de toekomst wat zou dit zijn?

FP: Laten wij ons gezamenlijk inzetten om het goede van ons stelsel te behouden, zonder blind te zijn voor de nationale en internationale ontwikkelingen die op ons afkomen. Ons gemengde stelsel van kapitaaldekking en omslagfinanciering, waarbij zowel overheid als ondernemingen en sociale partners, en ook verzekeraars hun rol kunnen spelen is dat meer dan waard.

Printbare versie