In een wereld waar steeds meer pensioenfondsen hun vastrentende-waardeportefeuille veranderen en liability-driven investmentstrategieën (LDI) aannemen wordt een belangrijk risico over het hoofd gezien: pensioenfondsen houden te weinig rekening met de liquiditeit van de beleggingen.

Gegeven de vele verschillende beleggingsmogelijkheden in vastrentende waarde kan men een heel spectrum van liquiditeit verwachten. Voor een pensioenfonds dat op dit vlak beleggingen maakt is het belangrijk te realiseren dat rendement, risico en liquiditeit een compenserend effect hebben (zie beneden).

“Vastrentende waarde als categorie varieert van totaal liquide, zoals overheidsobligaties, tot totaal illiquide middelen, zoals distressed debt en de lagere niveaus van high-yield bonds,” vertelt Robert Parker, vice-voorzitter van de asset management business van Credit Suisse.

Wat blijkt is dat langetermijninvesteringen heel erg liquide kunnen zijn en kortetermijnbeleggingen juist heel erg illiquide, waardoor er geen echte correlatie tussen looptijd en liquiditeit bestaat.

Zo zegt Parker: “Dat betekent bijvoorbeeld dat als men een 30-jarige staatsobligatie koopt, men deze vandaag kan kopen en morgen weer verkopen tegen vrij lage transactiekosten. Als ik ten opzichte van een 30-jarige obligatie een tweejarige CCC-obligatie koop, dan kan ik hem misschien niet verkopen voor de hele termijn.”

Het probleem dat zich volgens Parker voordoet is dat veel standaard-LDI-oplossingen veelal langetermijn-interest rate swaps gebruiken. Daarbij krijgt het pensioenfonds in feite een vast pakket. Het probleem dat zich voordoet is dat de verplichtingenkant van het pensioenfonds wel degelijk kan veranderen.

Veranderingen in de demografie, de rente en de aard van de onderneming kunnen allemaal leiden tot een verandering in de verplichtingen. Zo kan een schok aan de verplichtingenkant van het pensioenfonds een groot probleem zijn als men in langetermijn-illiquide vastrentende waarde zit.

“Als men langetermijn-illiquide producten heeft, dan zit men eraan vast. De enige manier waarop men het dan weer liquide kan maken is door te lenen met deze investering als onderpand,” vertelt Parker.

Parker concludeert echter dat op zich het matchen van de portefeuille en de verplichtingen en LDI-oplossingen een zeer goede zaak kunnen zijn als men zich 100% bewust is van de risico’s die ermee gepaard gaan.