Het economische momentum in Azië blijft behouden, net als de euforie. De meningen over de vooruitzichten van de Chinese economie zijn over drie kampen verdeeld. Sommigen geven de voorkeur aan een soft-landing scenario, anderen verwachten een harde landing, en de echte optimisten geloven dat er helemaal niets zal landen in de toekomst. Doordat er steeds meer knelpunten komen en de uitspattingen zichtbaarder zijn geworden is het moeilijk om deze optimistische visie aan te blijven hangen, met name doordat de inflatie begint te stijgen, maar wie weet. Japan blijft afhankelijk van de export, waardoor Japanse groei onwaarschijnlijk wordt als China en de VS afremmen. Aan de andere kant zijn er veelbelovende binnenlandse ontwikkelingen in Japan: bedrijfswinsten zijn fors gestegen en de kredietkwaliteit is verbeterd. Nog significanter is dat de vastgoedprijzen in Tokio eindelijk weer beginnen te stijgen. Met een rentevoet van nul en een decennium met dalende prijzen achter de rug is er ongetwijfeld enorm veel ruimte voor een stijging in de vastgoedprijzen. Veelal heeft dit erg positieve gevolgen voor het economische dynamisme, aangezien stijgende asset prijzen een (verdere) daling in de persoonlijke spaarcoëfficient vergemakkelijken. Dit kan een groei van de binnenlandse consumptie aanwakkeren.

Terwijl risicomijdende beleggingscategorieën het redelijk goed deden eerder in het jaar hadden de Aziatische markten het moeilijk, maar recentelijk is hun positie verbeterd. Doordat de mondiale economische groei vertraagt en de onzekerheid toeneemt zijn de Aziatische aandelenmarkten kwetsbaarder dan vele anderen.

Printbare versie