Aan de overzijde van het Kanaal pakt men de kloof tussen verplichtingen en beleggingen anders aan dan in Nederland. Waarin zitten ‘m de verschillen? Mariska van der Westen vroeg het aan Duncan Rankin, Product Specialist Director bij Threadneedle.

Niet dol op swaps

In Nederland wordt met name gebruik gemaakt van langlopende obligaties, swaps en ook swaptions om beleggingen en verplichtingen op elkaar af te stemmen. In het Verenigd Koninkrijk liggen de zaken anders, vertelt Duncan Rankin.

“Het gebruik van langlopende obligaties om de verplichtingen te ‘matchen’ is een techniek die door Defined Benefit-pensioenfondsen en veel verzekeraars al jaren wordt toegepast. Veel grotere pensioenfondsen in het Verenigd Koninkrijk zijn momenteel bezig activa te heralloceren van aandelen naar obligaties. Men kan dan van de gelegenheid gebruik maken om het mandaat van de obligatiefondsmanager zo op te stellen dat de risico’s ten opzichte van de verplichtingen worden gereduceerd.”

Ten aanzien van swaps liggen de zaken anders. “Het gebruik van interest rate swaps door Defined Benefit-fondsen is een relatief nieuw verschijnsel in het Verenigd Koninkrijk. Dit instrument wordt waarschijnlijk door minder dan 5% van alle fondsen toegepast, en wordt dus bij lange na niet zoveel gebruikt als in Nederland of in landen als Denemarken en Zweden,” zegt Rankin.

Naast DB-regelingen kent het Verenigd Koninkrijk vooral Defined Contribution-fondsen. Voor deze fondsen zijn swaps al helemaal geen optie. Rankin legt uit: “De activa in deze fondsen worden gealloceerd aan de individuele deelnemers. In feite gaat het niet om een grote pot maar om een verzameling hele kleine potjes. Dat beperkt de mogelijkheden.”

Collective pensioenfondsen hebben, dankzij hun grote, collectieve activa-pot, meer opties. “Dat zijn interessante klanten voor zakenbanken die swapcontracten willen verkopen.”

De reden dat swaps niettemin weinig aftrek vinden heeft volgens Rankin te maken met het feit dat men met dit instrument niet echt bekend is. “De meeste fondsen in het Verenigd Koninkrijk hebben nog nooit eerder derivaten gebruikt. Buiten de Londense financiële cirkels is er weinig over bekend. En de paar mensen die ze begrijpen, zijn niet noodzakelijkerwijs in staat uit te leggen wat het zijn. Als je dan bedenkt dat er in het Verenigd Koninkrijk duizenden DB-fondsen zijn -volgens mij meer dan 5.000- dan begrijp je dat daar een enorme communicatie-uitdaging ligt.”

Die kennisachterstand heeft vooral te maken met de mate waarin pensioenfondsen in vastrentende waarden investeren. De tendens is weliswaar om meer in obligaties te beleggen, maar heel ver is dat proces nog niet gevorderd. “Volgens het Paarse Boekje, een recente uitgave van de Britse toezichthouder, is slechts 28% van de Britse pensioenactiva belegd in vastrentende waarden. Dat percentage ligt elders in Europa veel hoger. Als je meer in vastrentende categorieën investeert, is looptijdverlenging een vanzelfsprekende stap die in het verlengde ligt van je investeringsstrategie. En met een grote obligatieportefeuille ben je ook in een betere positie om onderpand voor swaps te verlenen.”

Daarnaast speelt indexatie een grote rol. “In het Verenigd Koninkrijk zijn pensioenfondsen wettelijk verplicht tot 5% jaarlijks te indexeren. Men heeft hier dus te maken met een expliciet inflatierisico.”

Als men al rentetariefswaps zou gebruiken, dan zou dat waarschijnlijk in combinatie zijn met inflatieswaps. “Als het erom gaat de solvabiliteit van de regeling veilig te stellen, heeft het weinig zin om wel het renterisico maar niet het inflatierisico af te dekken. In dit opzicht verschilt het Verenigd Koninkrijk van de rest van Europa, waar inflatieswaps niet algemeen zijn,” aldus Rankin.

Prille belangstelling

Hij vervolgt: “Ik sprak onlangs met een van de grote swapaanbieders over het swapgebruik onder Britse pensioenfondsen, en we kwamen uit op de volgende schattingen:”

De bedragen betreffen verplichtingen die door middel van swaps door Britse pensioenfondsen worden afgedekt

“Onze pensioenfondsklanten beginnen interesse te tonen in strategieën op basis van swaps, maar die belangstelling bevindt zich nog in een zeer pril stadium. Een aantal van de pensioenfondsconsultants, die in het Verenigd Koninkrijk heel veel invloed hebben, begint ook te kijken naar wat vermogensbeheerders op dit gebied in huis hebben. Maar tot dusver heeft geen enkele van onze pensioenfondsklanten ons gevraagd een dergelijke strategie te implementeren.”

Rankin denkt dat swaps in de toekomst veel meer gebruikt gaan worden. Ten aanzien van swaptions liggen de zaken lastiger: “Swaptions zijn nog veel moeilijker uit te leggen en te begrijpen dan swaps, dus het is niet verbazingwekkend dat vrijwel geen enkel Brits fonds dit instrument gebruikt.” Threadneedle heeft de modellen en mogelijkheden voor deze strategieën wel in huis. Maar momenteel is daar nog geen vraag naar.

“Ik heb aan verschillende swapaanbieders gevraagd of ze weleens hebben meegemaakt dat een Brits pensioenfonds swaptions heeft gekocht, en dat was geen enkele aanbieder ooit overkomen. Volgens mij bestaat er wel belangstelling voor swaptions. Maar niemand schijnt iemand te kennen die ooit swaptions heeft geïmplementeerd.”

Volgens Rankin zijn swaptionstrategieën wel degelijk interessant, en Threadneedle is van plan deze later dit jaar in het Verenigd Koninkrijk onder de aandacht te brengen.

Printbare versie