Op 15 februari 2005 gaat de eerste kamer debatteren over levensloop. De moeilijkheid volgens Jeroen Steenvoorden, directeur van de Stichting voor Ondernemingspensioenfondsen (Opf), zit hem niet in de eerste kamer beslissing maar in het daarop volgende CAO overleg. Als alles zo gaat zoals het kabinet heeft gepland kunnen verzekeraars, banken en pensioenfondsen vanaf 1 januari 2006 levensloopproducten aanbieden. Volgens Steenvoorden gaat minister Aart Jan de Geus van Sociale Zaken ervan uit dat wanneer de vakbonden en werkgevers gaan onderhandelen op decentraal niveau “dat in drie maanden afgerond kan zijn” terwijl Steenvoorden “verwacht dat dat niet gaat lukken”.

Ook heeft Harry Hooijmans, hoofd van personeelszaken van de ING, wat problemen met de levensloopregeling in verband met het interne pensioenfonds van de ING. Hooijmans zegt dat hij net klaar is met de implementatie van het prepensioen. Het gevolg is dat ook hij denkt dat de levensloopvoorbereidingen niet klaar zijn voor januari 2006. Hooijmans denk dat niet alleen van het interne pensioenfonds van de ING maar zegt dat “heel veel pensioenfondsen niet klaar zijn voor 2006”.

Voor de rest geeft Steenvoorden aan dat hun hoofd lobby punt is dat zij geen problemen hebben met de invoeringdatum van de levensloopregeling, maar met de hele conversie van prepensioenen naar pensioenen 65 en CAO trajecten is waarin een jaar overgangstermijn volstrekt onverantwoord is: “Dat redden we dus ook niet maar dat wordt gewoon doorgedrukt vanwege politieke wettelijkheid.”

Bart van Leeuwen, woordvoerder van het ministerie van Sociale Zaken, daarentegen zei dat er op dit moment al teksten liggen van de levensloopwet aan de hand waarvan alle betrokkenen zich kunnen voorbereiden. Verder zei hij. De invoeringsdatum staat wat hun betreft gewoon vast, wat volgens het ministerie “een redelijke termijn is”.

De levensloopregeling en het individu

Hooijmans legde verder de nadruk op het feit dat “levensloop in principe, in de basis, geen echte pensioen regeling is”. De nadruk ligt hier vooral bij het feit dat de levensloopregeling een individuele regeling is, en het individu zelf kan beslissen of hij kiest te participeren in de levensloopregeling.

Volgens Willem Meijerman, branchemanager public sector van de ING, ziet men geen afbraak van het pensioensysteem maar een “graduele verschuiving” van het aanvullend werknemerspensioen naar aanvullende individuele voorzieningen.

Ambities voor de levensloopregeling

Omdat het wetsvoorstel nog niet eens door de eerste kamer is lijkt het wat vroeg om te zeggen dat banken, verzekeraars en pensioenfondsen al concrete ideeën hebben over de regeling. Dus vroeg npn aan verschillende pensioenfondsen en verzekeraars wat hun ambities waren voor de levensloop regeling.

Zowel het ABP en PGGM lijken goede hoop te hebben om actief in de levensloopregeling te participeren. Zo zei de woordvoerder van het ABP, Hans ten Brinke, dat het ABP hoop heeft om een goede prijskwaliteit te leveren.

Ook het PGGM heeft ambitie om actief te participeren. Pensioenfondsen die willen participeren in de levensloopregeling, worden verplicht om een dochtermaatschappij op te richten.

Terwijl het ABP denkt, volgens ten Brinke, ondanks de verdere complexe administratie gecreëerd door de levensloopregeling, een goede prijskwaliteit te bieden, lijkt het waarschijnlijk dat het plaatje voor kleinere pensioenfondsen er wat minder rooskleurig uit ziet. Het feit dat de levensloopregeling relatief makkelijk te absorberen is voor grote pensioenfondsen zoals ABP en PGGM neemt niet weg dat een investering vergt.

De verzekeraars zijn iets minder zeker van hun participatie en ambitie voor de levensloopregeling. De meerderheid waarmee npn sprak vindt het nog te vroeg om iets te zeggen over hun plannen voor de levensloopregeling. Wel wordt vaak toegegeven dat ze bezig zijn met marktonderzoek. Het lijkt er dus op dat ze voorzichtig aan het overwegen zijn hoe ze de levensloopregeling moeten benaderen.

Zowel de grote pensioenfondsen als de verzekeraars zijn nog bezig met onderzoek in de potentiële van de levensloopregeling.

De vraag, voor velen, blijft ook of de levensloopregeling op tijd klaar kan zijn, en zeker met betrekking tot de overgang van het prepensioen.

BvdO

De levensloopregeling

De levensloopregeling was oorspronkelijk bedoeld om mensen te laten sparen voor verlof voor bijvoorbeeld sabbatsverlof, ouderschapsverlof of zorgverlof. Het blijkt, niettemin, dat de levensloopregeling nu ook toelaat om vervroegd met pensioen te gaan. In feite komt het erop neer dat de ploeg van Balkenende iets heeft moeten inleveren van hun oorspronkelijke ambitie om eerder stoppen met werken tegen te gaan. De vraag blijft echter of de levensloopregeling nu echt gaat worden gebruikt voor het eerder stoppen met werken en in hoeverre verzekeraars, banken en pensioenfondsen bezig zijn met de voorbereiding ervan.

De wettelijke condities van de levensloopregeling:

• Vanaf 1 januari 2006 krijgen alle werknemers wettelijk het recht om deel te nemen in de levensloopregeling.
• Deelnemers kunnen maximaal 12% van hun brutoloon sparen.
• De omkeerregel geldt voor levensloop.
• De bijdrage is vrijgesteld zowel van loonbelastingen als voor de heffing van werknemersverzekeringen.
• Als men tussen 51 en 58 jaar is voor 31 december 2005 kan men versneld levensloop opbouwen, dat wil zeggen meer dan 12% van het loon per jaar.

Printbare versie