Gaan emerging markten hun eigen weg?

Gepubliceerd op:  13 Oktober 2008

In de economie bestaat een oud gezegde: ‘Als Amerika niest, vat de rest van de wereld kou’. Maar gaat dat nog altijd op? Ramu Thiagarajan, managing director en hoofd van DB Advisors’ Quantitative Research Centre, zet enkele onderzoeksresultaten op een rij

Terwijl de Amerikaanse economie vertraagt – hetgeen wordt versterkt door het uitbreken van de kredietcrisis, de ingezakte huizenmarkt en de hoge grondstofprijzen – is de vraag of Snel Groeiende Economieën (SGE’s) zich zullen loskoppelen van de Verenigde Staten een actueel gespreksonderwerp geworden. Bovendien is het een onderwerp dat voor veel investeerders grote implicaties heeft.

Kunnen China, India, Rusland en andere opkomende markten blijven groeien terwijl Amerika verzwakt? Onder economen bestaat daar vooralsnog geen consensus over. Het beeld wordt wellicht duidelijk in de loop van de huidige conjunctuur als we de volledige omvang van Amerika’s uitdagingen leren kennen.

Eén ding waarvan we zeker kunnen zijn, is dat de economische banden tussen de VS en de rest van de wereld een ware metamorfose doormaken. Emerging markten handelen bijvoorbeeld steeds meer onderling en relatief minder met de ontwikkelde wereld. Volgens BCA Onderzoek (geciteerd in The Economist, 6 maart 2008: ‘The Decoupling Debate’) is het aandeel van de totale export van emerging landen naar de Verenigde Staten de afgelopen vijftien jaar gedaald van 22 procent naar 13 tot 14 procent. Over dezelfde periode is het exportaandeel naar China gestegen van 2 procent naar meer dan 15 procent.

Enkele opponenten van de decoupling thesis (ontkoppelingstheorie) redeneren dat, omdat China ten dele ruwe materialen uit andere SGE’s importeert ten behoeve van de Amerikaanse markt, de emerging markten onverminderd afhankelijk blijken van de Amerikaanse consument. Hierin ontbreekt echter elke erkenning dat in bijna de hele emerging wereld sprake is van een stuwende consumptiegroei. Welvaartniveaus in SGE’s zijn substantieel toegenomen, en als gevolg daarvan besteden consumenten en overheden in deze landen meer dan ooit tevoren.

Twee belangrijke ontwikkelingen ondersteunen deze groeiende welvaart: verschuivingen in energie- en commodityprijzen en de stap van ondernemingen in ontwikkelde marktregio’s om bedrijfsdiensten en productielijnen te outsourcen aan emerging naties.

Het ziet er dus naar uit dat de snelgroeiende economieën tegelijkertijd welvarender en onafhankelijker van Amerika als handelspartner worden. Daar komt bij dat, als gevolg van de toenemende welvaart, regeringen in groei-economieën meer flexibiliteit dan ooit tevoren hebben om fiscale stimuli en andere beleidsmaatregelen te introduceren die de impact van de uitdagende economische omstandigheden in de ontwikkelde wereld het hoofd kunnen bieden. Alles bij elkaar lijken deze factoren de opvatting te steunen dat SGE's beter bestand zijn tegen een economische neerwaartse spiraal in de Verenigde Staten. Het gevoel zegt dat ontkoppeling een logisch gevolg is, maar zijn daar ook bewijzen voor?

Bewijzen ondersteunen decoupling

Onze research wijst er op dat de ontkoppelingstheorie inderdaad steekhoudend is als wordt gekeken naar de lange termijn. Sinds 2003 is de correlatie tussen de S&P500 Index van Amerikaanse aandelen en de MSCI Emerging Markets Index van de ontwikkelingslanden afgenomen van bijna 90 procent tot ergens rond de 50 tot 60 procent (zie grafiek links). Bovendien bevestigen statistische onderzoeken dat de veranderingen in deze correlatie van blijvende aard zijn. Andere robuuste analytische peilingen waaronder onze co-integratie testen – die de richting en snelheid van veranderingen in langetermijnrelaties tussen factoren meten – ondersteunen deze optiek.

We hebben tevens gekeken naar wat er gebeurt wanneer de Verenigde Staten zich in een economische shock bevindt. Als de opkomende markten daadwerkelijk zijn ontkoppeld, dan zouden zij niet getroffen worden door problemen in de Verenigde Staten. Hierin is het bewijs tegenstrijdig. De correlatie tussen de marktrendementen van de Verenigde Staten en de opkomende markten ten tijde van een economische shock bleek behoorlijk hoog (zie grafiek rechts). Recentelijk zijn de correlaties echter gedaald.

Kortom, ondanks dat er redelijke bewijzen bestaan voor decoupling op de lange termijn, kunnen we het belang van de Amerikaanse economie niet buiten beschouwing laten. De Verenigde Staten is nog altijd verantwoordelijik voor 20 procent van het globale GDP (Bruto Nationaal Product) en is onverminderd de grootste importeur van alle internationaal verhandelde goederen.

Tevens is het belangrijk te onderstrepen dat niet alle emerging markten in dezelfde snelheid ontkoppelen. Ons onderzoek suggereert dat sommige landen, waaronder China en India, daar eerder toe overgaan dan andere. Latijns-Amerika, bijvoorbeeld, is de laatste twee decennia feitelijk steeds afhankelijker van de Verenigde Staten geworden.

Dit bezien, geven we er de voorkeur aan de huidige situatie te omschrijven als een ‘emerging disconnect’, een situatie die als volgt kan worden samengevat:

  • er hebben structurele verschuivingen plaatsgehad waardoor veel van de economieën kunnen ontkoppelen
  • de disconnect zal niet compleet zijn – de VS vormen nog altijd de grootste op zichzelf staande economische mogendheid en zal een machtige invloed behouden
  • terwijl enkele Aziatische economieën
wellicht sneller ontkoppelen, doen andere, zoals Latijns-Amerika, er mogelijk langer over

Implicaties voor investeerders

We geloven dat de ermerging disconnect een belangrijke langetermijntrend wordt die belangrijke gevolgen heeft voor investeerders. Als correlaties tussen equity returns in Amerika en in de emerging markten dalen, dan zullen de kansen voor zowel allocators als asset managers in overvloed aanwezig zijn. Voorgenoemden zullen opnieuw moeten kijken naar hun globale assetallocatiestrategieën, en allocaties aan veel van de disconnecting economieën zullen mogelijk opnieuw geëvalueerd moeten worden in het licht van de veranderende economische relatie tussen emerging markten en de Verenigde Staten. Lagere correlaties kunnen managers eveneens nieuwe en opwindende kansen bieden om alfa toe te voegen middels, bijvoorbeeld, binnenlandse tactische assetallocatie, of marktneutrale, lange-korte en thematische bespelingen.


Key facts

  • De economische achteruitgang in Amerika heeft het debat over ontkoppelende SGE's aangewakkerd
  • De ontwikkelingswereld wordt steeds welvarender maar de VS is nog altijd topimporteur
  • Sommige analisten wijzen op een langetermijnontkoppeling maar dit argument houdt geen stand als een economische shock in Amerika weergalmt in de SGE's

Printbare versiePrintbare versie
Stuur deze artikel naar een vriend.Stuur deze artikel naar een vriend.

 




Headlines van andere FT Business publicaties
DPN: Deutsche Pensions & Investment Nachrichten
• Auf der Suche nach Standards
• Linksschiefe im Blick
• Heribert Karch: MetallRente
Nordic Region Pensions & Investments News
• Erik Valtonen
• Preparing for a bear market
• Learning from the Finnish experience
Pensions Management - the magazine for pension & investment industry professionals
• Lehman Bros brings litigation case against Pensions Regulator
• Annuity providers nudged into action by Solvency II
• Industry calls for MIR to be exercised realistically
Professional Wealth Management
• Rebalancing for the new world order
• Applying quant methodology to beat the bank
• Return of the quants: Systematic investing to beat the market
NIEUWSBRIEF



 ARCHIEF




Contact

Abonnementen

Privacy Policy

Terms and Conditions

Webmaster

Mailing address: Financial Times Ltd, Number One Southwark Bridge, London, SE1 9HL, United Kingdom

© The Financial Times Limited 2010