— Ruud Hendriks

De praktijk leert dat het kiezen van de beste vermogensbeheerders alles behalve een gemakkelijke taak is. Dat is niet de enige reden waarom pensioenfondsen de overstap naar een fiduciair manager overwegen. Die overziet en integreert alle aspecten van het vermogensbeheer. Het gaat om een langdurige relatie. Dus een keuze voor een fiduciair manager is geen lichtvaardige beslissing. Hoe zorgt een pensioenfonds ervoor de juiste fiduciaire partner te kiezen?

Teleurstelling over de beleggingsprestaties van balanced managers is vaak een aanleiding voor pensioenfondsen om na te denken over de overstap naar een fiduciair mandaat. Andere redenen zijn de grotere aandacht voor de kosten en transparantie, de toegenomen regeldruk en complexiteit van de financiële markten.

De relatie tussen de klant en de fiduciair manager is flexibel. De klant kan kiezen om verschillende taken uit te besteden, waaronder strategisch advies, de selectie van externe managers, risicomanagement, op maat gemaakte rapportage en andere ondersteunende diensten.

Fiduciair management biedt daarmee een aantrekkelijk alternatief. Maar ik wil nog eens benadrukken dat ook al wint fiduciair beheer om begrijpelijke redenen steeds meer aan populariteit, het overstappen op een fiduciair mandaat is en mag voor geen enkel pensioenfonds een makkelijke beslissing zijn. Voordat een pensioenfonds op zoek gaat naar een fiduciaire partner zal het eerst belangrijk huiswerk moeten doen, liefst met de ondersteuning van een onafhankelijk adviseur.

Huiswerk

Om te beginnen moet het pensioenbestuur heel goed bij zichzelf te raden gaan waarom het totaalconcept van fiduciair management de beste oplossing voor zijn organisatie is of toch niet. Dan rijst onmiddellijk de vraag over de taakverdeling tussen pensioenbestuur en fiduciair en de verdeling van verantwoordelijkheden en verantwoording. Een fiduciair mandaat is altijd maatwerk. Een duidelijke taakverdeling is essentieel voor het succes van de fiduciaire samenwerking. Het is daarom belangrijk dat het pensioenbestuur reeds in een vroeg stadium inventariseert welke taken en verantwoordelijkheden het wil delegeren en welke niet. Het in kaart brengen van de taken en verantwoordelijkheden, wensen en doelstellingen voordat het selectieproces wordt gestart, geeft het pensioenbestuur een duidelijke leidraad. Duidelijke verwachtingen leggen de basis voor een transparante en helder gedefinieerde samenwerking. De eindverantwoordelijkheid blijft altijd bij het pensioenbestuur. Het fiduciaire concept zorgt er juist voor dat het bestuur de rol als regisseur veel beter kan uitvoeren.

Selectiecriteria

Hoe deskundig is de fiduciair op het gebied van assetallocatie, risicomanagement, managersselectie, managerbeheer en rapportage? Wat zijn de kosten? Heeft de beheerder voldoende omvang om de beste managers te kunnen inzetten? Hoe goed zijn het research apparaat en de analytische capaciteiten van de fiduciair manager om de financiële markten op te voet te kunnen volgen? Hoe is de back-office georganiseerd, zodat de portefeuillemanagers scherp in de gaten kunnen worden gehouden en resultaten snel teruggekoppeld kunnen worden? Wat zijn de beloningsafspraken? Wat is het beleid van de fiduciair manager als het gaat om het selecteren van eigen fondsen? Hoe goed is de fiduciair manager op de hoogte van de lokale marktomstandigheden en regelgeving? Dit zijn allemaal elementaire selectiecriteria.

Maar in de selectie van een fiduciair manager gaat het niet alleen om het vergelijken van de toolkit van de verschillende aanbieders. Zonder vertrouwen in de professionaliteit en expertise van de manager is een goede samenwerking niet mogelijk. Sterker nog, voor een succesvol fiduciair mandaat is het essentieel dat het pensioenfonds op zoek gaat naar een volwaardige partner. En dat is een belangrijk verschil met andere vormen van uitbesteding, of het nu om een balanced mandate of pure uitbesteding gaat.

Printbare versie
Stuur deze artikel naar een vriend.