Valuta-expert Kathy Lien beschrijft hoe de valutamarkten werken en op welke wijze een actieve belegger hiervan gebruik kan maken. Hans Rademaker recenseert haar boek.

De kredietcrisis zorgt ervoor dat overheden en centrale banken wereldwijd op zeer grote schaal geld in de economie pompen om een systeemcrisis te voorkomen. Deze interventies zullen op termijn grote gevolgen hebben voor de waarde van de verschillende munten en daarmee ook voor de waarde van beleggingsportefeuilles van pensioenfondsen. De valutamarkten vormen de grootste financiële markt ter wereld waarvan de liquiditeit nog elke dag toeneemt. Het is een markt zonder noemenswaardige handelsbarrières, die 24 uur per dag vrijwel zeven dagen per week open is. Beleggers kunnen zonder problemen tegen zeer lage transactiekosten van zowel stijgende als dalende markten gebruikmaken. Ondanks deze uitstekende uitgangspositie kiezen de meeste pensioenfondsen echter voor een min of meer starre aanpak waarbij de dominante valutarisico’s voor 100% worden afgedekt of waar bijvoorbeeld bewust de vreemde valuta van de aandelenportefeuille helemaal niet worden afgedekt.

Lien beschrijft de oorzaak van de bewegingen op de valutamarkt. Terecht wordt daarbij onderscheid gemaakt tussen effecten op de korte en lange termijn. De voortdurende stroom economische cijfers leidt vaak tot heftige koersschommelingen op dagbasis maar uiteindelijk zijn de macro-economische trends bepalend voor de valutakoers op de langere termijn. De valutamarkten zijn echter wel berucht om het feit dat het verschil tussen de actuele dagprijs en de fair value enorm groot kan zijn en dat onder- of overwaardering zeer lange tijd (soms jaren) kan aanhouden voordat een correctie plaatsvindt. De meeste beleggers kunnen het zich niet veroorloven om van deze ‘mispricing’ gebruik te maken. Ik ben het van harte eens met de stelling dat de moderne professionele belegger naast fundamentele analyse ook technische analyse gebruikt bij het dynamische beheer van de valutapositie.

De meeste fundamentele analisten maken gebruik van valutamodellen gebaseerd op zaken als bijvoorbeeld koopkrachtpariteit, rentepariteit en reële renteverschillen. In het boek worden kort en bondig de werkwijze van de voor- en nadelen van zeven verschillende waarderingsmodellen besproken.

De meeste technische analisten maken gebruik van technische indicatoren zoals voortschrijdende gemiddelden om in te spelen op de trendmatige ontwikkeling van een valuta.

De praktijk leert dat fundamentele modellen meestal te vroeg en technische modellen over het algemeen te laat zijn met hun signalen. Een verstandige combinatie van fundamentele en technische modellen is aan te raden om bovengenoemde nadelen te ondervangen.

In de tweede helft van het boek wordt een groot aantal handelsstrategieën beschreven die de belegger eventueel kan gebruiken om de valutapositie effectief te managen. Het gebruik van deze strategieën kan leiden tot extra rendement, een lager risico of een combinatie daarvan. De schrijver toont van de meeste strategieën aan waarom die nu en in de toekomst naar alle waarschijnlijkheid nog steeds zullen werken. Een voorbeeld hiervan is de zogenaamde carry trade waarbij gelden worden uitgezet in een hoogrenderende valuta en geleend in een laagrenderende valuta. Wel wordt duidelijk dat deze voordelen voor een belegger alleen bereikbaar zijn als deze bereid is fors te investeren in deskundige mensen en systemen.

De recente interventies van overheden en centrale banken in de geld- en kapitaalmarkt in combinatie met de zeer lage rente zorgt in de komende jaren naar alle waarschijnlijkheid voor forse koersbewegingen in vreemde valuta. Pensioenfondsen die een dynamisch valutabeleid overwegen treffen in dit boek een aantal interessante strategieën aan.

Hans Rademaker is directeur fiduciair management bij Kempen Capital Management.

Printbare versie
Stuur deze artikel naar een vriend.